YAZARLAR

Yine bir 3 Aralık…

Sosyal medyanın her mecrası dünden başladı paylaşımlara. Engelli, engelsiz, başta protokol üyeleri tabii ki. Siyasiler, bürokratlar vs…

İyi dilekler,

Empati temennileri,

“Herkes bir engelli adayıdır”

“Onlar bizim canımız!”

Elbette rahatsız değilim bu paylaşımlardan hatta bir çoğuna içten içe iyi de gülüyorum. Sadece yıllardır merak ettiğim ve somut bir şey bulmakta zorlandığım bir konu var ki o da, bunca bizi seven, bize değer veren, bizi anlayan ve empatiyle bakan insan varken, biz engelliler neden hala yığınla sorunlar yaşamaktayız?

Yanlış anlaşılmasın, amacım engellilerin toz pembe bir hayat yaşaması, hiç bir derdinin tasasının olmaması, hiç bir sorun yaşamamasının sağlanması değil, hayatın değişmez kuralı elbette engelliler için de geçerli. Yani bizlerin de derdi, tasası, sorunları olacak tabi. Fakat insan olmaktan kaynaklanan temel ihtiyaçlarımızın ve hayatta bir şeyler üretebilmek, spor, sanat, bilim vs. alanlarda hayallerimizi gerçekleştirebilmek için yeterince desteklenmememiz…

    Devletimiz özellikle son 15 yıldır engellilere ciddi destekler verdi. Engelli maaşı, bakım maaşlar, ücretsiz yada indirimli seyahat vb. gibi. Fakat bizler her ay maaşını alıp evinde oturan, hantal ve atıl bir kitle olmamalıyız, hele ki engelli gençlerimiz…

    Sosyal hayat anlamında, sporda, sanatta, bilimde öyle çok yetenekli arkadaşlarımız var ki…

Bu arkadaşlarımızı destekleyecek, fikirlerini gün yüzüne çıkartmakta yardımcı olacak çalışmaların olması gerekmekte.

     Şimdi yetkili yada yetkisiz birçok kişinin, bakanlıklarda yada bazı kamu kurumlarında engelliler için proje çağrılarına çıkıldığını söylediklerini duyar gibiyim.

Evet yıllardır bu tür projeler için çağrılara çıkılıyor, ben de yıllardır onlarca proje hazırladım fakat maalesef şu ana kadar kabul gören olmadı. Ama hep merak ettim, bu milyonlarca TL para dağıtılan projeler ne kadar faydalı oldu, kimlere verildi, neler yapıldı, kaç proje sürdürülebilir şekilde devam etti, kaç proje için “şu proje ile hayata geçirilen işler çok faydalı oldu ve proje bittiği halde, halen bu projenin temelleri üzerinden çalışmalar devam ediyor, sürdürülüyor” diyebiliyoruz.

     Kısacası anlatmak istediğim, sadece senede birkaç gün iyi niyet temennileri ile geçiştirilecek bir topluluk olmadığımızı söylemek. Bizler üzerinden siyasi yada politik reklamların yapılmaması. 200 TL lik hasta tekerlekli sandalyesi dağıtarak hem ülke ekonomisine zarar veriliyor, hem de bizlerin sağlığı bozuluyor. O sandalyeler emin olun çöp oluyor.

     Bunca şeyi söylemişken, bir öz eleştiri de yapmazsam haksızlık olur. Özellikle engellilerin istihdamı ve aktif üretime katkı vermeleri adına İŞKUR üzerinden yılda 2-3 dönem “engellilerin kendi işlerini kurmaları” için 65.000 TL ye kadar hibe destekler veriliyor. Fakat bizim birçok arkadaşımız, çalışmadan hazır gelen parayı sevdiği için bu projelere kayılmıyor. Engelli maaşının kesilmesi endişesi vs. Bu da bizim ayıbımız ve bunu aşmak için ben şahsım olarak ciddi bir mücadele veriyorum. Projelerin yazılması, hazırlanması konusunda her türlü desteği hiçbir talep ve beklenti olmaksızın vermeye çalışıyorum.

Son olarak ta, engelli engelsiz tüm toplumun, ayrışmadan, eşit şartlarda ve haklarda yaşayabildikleri güzel günler dilerim.

Kalın sağlıcakla…

Etiketler
Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı

Reklam Engelleyici Algılandı

Lütfen reklam engelleyiciyi devre dışı bırakarak bizi desteklemeyi düşünün